Biografie van René Magritte

Ontstaan uit Bezuinigd (Provincie van Hainaut, België) op 21 november 1898, van een moeder modiste en een vader slijper en zakenman. De familie vestigt zich aan Gilly waar zijn twee broers, Raymond en Paul geboren zullen worden. Omstreeks 1910 begint Magritte te schilderen en eens per week in een klasse te tekenen die boven een winkel wordt geïmproviseerd!

Op 24 februari 1912, kwam een tragisch incident voor, zijn moeder pleegt door zich in Sambre zelfmoord te werpen. Zijn lichaam zal slechts op 12 maart teruggevonden worden, zijn hemdenfabriek die op het hoofd is verminderd… bepaalde kritiek is van mening dat het ten gevolge van dit incident is dat hij in zijn verven van de voilés gezichten invoert.

Derhalve zullen de kinderen toevertrouwd worden die aan het besturen. De familie vertrekt naar Charleroi in 1915, waar René de koersen aan het Atheneum zal volgen. In november vestigt hij zich in Brussel en verwezenlijkt zijn eerste werken van rekening impressionist. Begint met studies aan de Academie van de Schone kunsten van Brussel

In 1919 neemt hij aan het eerste nummer van het tijdschrift „aan het stuur“ deel, dat door Victor en Steen Burger wordt uitgegeven, drie andere nummers zullen in hetzelfde jaar volgen, tekeningen van Magritte komen in elk nummer voor. Bij de opening van het Centrum van de Kunsten, zullen projecten van aanplakbiljet van Magritte in een speciale zaal uiteengezet worden. Enkele maanden later zal hij met P.Flouquet, aan dezelfde plaats verven en projecten van aanplakbiljetten uiteenzetten.

Hij vervult zijn militaire dienst tussen december 1920 en september 1921. Op 26 juni 1921, trouwt hij Georgette Herder (ontmoet in 1915 bij een kermis) het jonge paar vestigt zich aan Laeken (gemeente van Brussel) hetzelfde jaar hij betrokken is bij een fabriek van behangen als tekenaar.

In samenwerking met Victor Servranckx, schrijft hij „de zuivere kunst, defensie van esthétisme“, tekst die door Le Corbusier en Ozenfant wordt beïnvloed en de kubiste theorieën van Steen Reverdy. De werken die hij verwezenlijkt worden door Delaunay, Licht en het purisme beïnvloed. In 1923 zal hij aan talrijke tentoonstellingen in België en in het buitenland. deelnemen.

Zeer op door het werk van Giorgio Di Chirico indruk zal gemaakt worden, echter zal het slechts naar 1925 qu ' hij zal beginnen zijn in deze stijl te schilderen. Hij zal de fabriek van behangen verlaten en probeert zijn leven te winnen door publicitaire aanplakbiljetten en tekeningen te doen. Dank zij E.L.T Mesens, wordt hij verzocht om aan het tijdschrift „391“ van Francis Picabia deel te nemen, en zeer in de activiteiten van de beweging Dadaïste verwikkeld. In 1926 ondertekent hij een contract van vier jaar met P.G Van Hecke en de nieuwe Galerij“ de Centaur ", tijdens deze periode zal hij 280 verven aan de olie (het kwart van zijn werk schildert verwezenlijken! ) In oktober november, geboorte van de groep Belgische surrealist, met Magritte, Messens, Nougé, Goemans en de componist André Muis. Zij zullen drie teksten publiceren.

Maart 1929, eerste persoonlijke tentoonstelling aan de galerij „de Centaur“, presenteert er hij 61 werken (geplakte oliën en papieren) de kritiek zal zijn bij meerderheid vijandig….

In september verhuizen Magritte in Parijse voorsteden en blijven er 3 jaar en deelnemen aan de werkzaamheden van de groep Parijse surrealist en bezoeken André Breton, Paul Eluard, Miro, Arp en Dali…

Hij zal Salvador Dali in Parijs ontmoeten, deze is in draaien voor de film van gloeit Bunuel, „de Andalou hond“. Magritte zullen een vakantie in Cadaqués (Spanje) met Dali en Paul en Galabanket Eluard doorbrengen (Galabanket dat later vrouw van S.Dali! zal worden)

In december 1929, werkt hij aan het laatste nummer van „de Revolutie surrealist“ met een belangrijke tekst“ de woorden en de beelden " samen. In 1930 verlaten zij Parijs en vestigen zich in Brussel, waar hij een werk van publiciste hervat en „de Studio Dongo“ met zijn broer Paul creëert.

Neemt met A.Breton aan het tijdschrift „het surrealisme ten dienste van de revolutie“ deel (1933) en zet zijn werken uiteen aan de salon van op zelfstandigen en de internationale tentoonstelling die“ Naakt in de levende kunst " aan het Paleis van de Schone kunsten van Brussel worden georganiseerd (1934).

In 1936 is het zijn eerste persoonlijke tentoonstelling in de USA, aan „Julian Levy Gallery“ van New York. Hij zal vijf weken in Londen bij Edward James doormaken om er drie grote weefsels te schilderen op verzoek van deze en zal profiteren ervan om een bespreking te geven over zijn werk aan „London Gallery“ (1937). Zullen talrijke andere tentoonstellingen, de besprekingen… in Europa en in de Verenigde Staten volgen.

Voor „het Comité van Waakzaamheid van de Fascistische Intellectuelen Anti“, tekent hij een aanplakbiljet“ het echte gezicht van Rex „, dat Hitler en Degrelle vertegenwoordigt. In mei 1940, verlaat hij België na de Duitse invasie en gaat naar Carcassone (Frankrijk) bij Soutenaire. De eerste film op Magritte wordt door R.Cocriamont verwezenlijkt, genoemd“ Samenkomst van René Magritte ", hij maakt deel van de film „Beelden van Vlaanderen“ uit die vier Belgische schilders presenteert, G. van Smet, E.Tytgat en P. Delvaux.

Tijdens dit vier jaar volkomen verandert zijn stijl, hij keurt een techniek impressionist, periode getiteld „Periode Renoir“ goed die Magritte in een brief weerlegt die aan A.Breton is gericht, op 24 juni 1946.

„Voor het verwijt om Renoir na te doen, is er een misverstand: ik heb schilder tabellen volgens Renoir, Ingres, Rubens enz, maar zonder de bijzondere techniek van Renoir, is het te gebruiken eerder die van het impressionisme, Renoir, Seurat en anderen met inbegrip van“

Januari 1944, eerste persoonlijke tentoonstelling aan de galerij „Dietrich“ (Brussel) die“ het werk impressionist " van Magritte presenteert. Later zal hij (aan de veer en inkt van China) „de smalle zijdes van Maldoror“ van Lautréamont verduidelijken, hetzelfde jaar zal hij gelijksoortige tekeningen voor een volume van gedichten van Paul Eluard doen. Het is op dat moment dat hij lid zal worden van de Communistische Partij.

Belangrijke tentoonstelling surrealist aan de galerij van de Uitgave van Boétie in Brussel; de talrijke werken van Magritte die tot de implementatie van de tentoonstelling bijdragen, geven goed zijn standpunt van leider van het surrealisme in België weer. Hervat contacten met Bretoen en Picabia bij zijn bezoek in Parijs na de oorlog. In de tekst „het surrealisme in volle zon“ hij beschrijft een meer optimistische opvatting van het toekomstige surrealisme, waarvan het sleutelwoord“ plezier " zou zijn.

1947; Bij de internationale tentoonstelling van het surrealisme (Galerij Maeght in Parijs) A.Breton veroordeelt publiekelijk de opvatting van Magritte en van „het Surrealisme in volle zon“, Magritte wordt excommuniceerd.

Tentoonstellingen in Brussel, New York, Parijs Rome… (1948 tot 1953)

Bestelling van een muurversiering (acht weefsels) zuiver het casino van Knokke (België). In maart 1954, wordt een tentoonstelling van een calligrammes (verf aan woorden) in New York georganiseerd, de kritiek en het Amerikaanse publiek ontdekken het werk van Magritte. Later artiesten zoals Jasper Johns, zullen Roy Lichtenstein en Andy Warhol werken van Magritte kopen

Verwezenlijkt een muurschildering voor de zaal van de Congressen van het nieuwe Paleis van de Schone kunsten in Charleroi (1957). Hij verwezenlijkt korte métrages, films surrealisten waarin hij zich in scène alsmede zijn vrouw en zijn vrienden zet. Aan de Vrije Academie van België ter vervanging van Steen Burger wordt gekozen.

In 1959 twee tentoonstellingen in New York., een terugblik van zijn werk aan het Museum van Ixelles (België). Luc van Heush verwezenlijkt de film „Magritte of de les van de dingen“. Hij ontvangt de prijs van de kroning van zijn loopbaan voor de verf in 1960. Tussen december 1960 en maart 1961, wordt een terugblik in Dallas en Houston georganiseerd. Verwezenlijkt een muurschildering voor het nieuwe Congresgebouw in Brussel. Tentoonstelling in Londen, New York, Minneapolis, Knokke…

In 1965 moet hij zijn werk wegens gezondheidsredenen onderbreken. Het Natuurhistorisch museum off Modern Kunst van New York wijdt hem een belangrijke terugblik. Magritte en zijn vrouw gaan naar New York voor de opening van de tentoonstelling.

Persoonlijke tentoonstelling aan de Galerij Lolas in Parijs in janvier1967. Dezelfde maand (volgens Lolas) hij wilde beeldhouwwerken volgens zijn werken verwezenlijken. Bij een reis in Italië, bezoekt hij de gieterij Giblesse in Verona waar de beeldhouwwerken in uitvoering zijn, hij de was en het teken corrigeert. Het brons zal slechts na zijn dode gegoten worden.

Grote terugblik aan het Natuurhistorisch museum Boijmans Van beuningen in Rotterdam (Nederland) en vervolgens aan Modema Museet van Stockholm (Zweden)

Op 15 augustus 1967, overlijdt René Magritte bij hem, van kanker van de alvleesklier. Hij zal aan de begraafplaats van Schaerbeek begraven zijn.

De bron: Wikipedia