Vindt met genoegen Boticelli terug, florentais het maar Boticelli stopt niet aan de Italiaanse Renaissance, het is vooral een van de grootste schilders van de vrouw. Vrouw aan het gezicht van engel of engel aan het gezicht van vrouw, dat deze vrouw is subliem, resterend in onze geheugens want hoe de geboorte van Venus of meer eenvoudigweg de Lente vergeten invoert? Deze vrouw aan de ideale vormen ons betoverd tot ons definitief gevangen maken.
Sandro Botticelli: Om in meer op Sandro Botticelli… zijn werk, zijn biografie kunnen, enz hieronder zien! De aanbevolen band: Hulde aan Sandro Botticelli.
Ontstaan in Florence (Italië) tussen maart 1444 en 1445, gingen Alessandro of zogenaamde Sandro Filipepi Botticelli heel zijn leven voorbij in Florence. Zijn vader looier van zijn stand had verschillende draden, vier volgens zijn verklaring aan het kadaster!
Tegen 1460, gaat hij in de werkplaats van Fra Filippo Lippi, monnik en zeer beroemde schilder in Florence hoofdzakelijk voor zijn religieuze verven. Daar werkt Sandro bij andere artiesten zoals Antonio del Pollaiuolo en Andrea del Verrocchio, die zijn techniek van de lijn zullen beïnvloeden.
Op dat moment leren de artiesten verschillende soorten kunst buiten de verf, zoals het zilverwerk, de drijven, de gravure, de email. Deze vereisten een grote beheersing en een nauwkeurigheid in de versieringen en traçage van de omtrekken.
In 1466, schildert hij „Leeg aan het kind en een engel“ in de werkplaats van Lippi, vervolgens op hetzelfde thema verschillend leeg zoals“ Leeg van de Loggia " en „Leeg aan het kind, beide engelen en Jean-Baptiste“ bestellingen gedaan door verschillende families van de stad.
Deze technieken zullen zijn opleiding tot in 1467 markeren (datum van het vertrek van Filippo Lippi). Zijn vader koopt een huis in Florence via van Porcellanna dichtbij de Kerk Ognissanti, het is daar dat hij zijn werkplaats vanaf 1470 zal plaatsen.
In 1468, beëindigt hij „Bewondering van Koning Wijze“ waar hij moet het kader intimiste van de vrome verven voor een techniek verlaten ingewikkelder dan is het vooruitzicht, gezien het aantal figuren.
Hetzelfde jaar, bepaalt de rechtbank van Florence hem een verf die „de Kracht“, teneinde het te plaatsen boven de zetels van de rechters, aan de kanten van de werken van Verrocchio en Pollaiuolo vertegenwoordigt.
Dat zal hem toelaten om een erkenning en een zekere reputatie te verkrijgen en om gemakkelijker dank zij de florentines bestellingen van de families en de priesters te leven. Het is aan deze periode dat hij „Leeg aan het kind met het zes Heilig“ (1470) zal schilderen, „Heilig Sébastien“ (1474) schildert op een pijler van de Kerk Santa Maria Maggiore.
In 1474, de zeer invloedrijke familie Pucci (in vijandig Florence en van Médicis! ) hem bestelt „een Tondo“, decoratieve verf van ronde vorm die voor thema“ de bewondering van de wijzen " heeft, voor een van hun zaal van ontvangst.
Hetzelfde jaar G. di Zanobi del Lama (aanhanger van Médicis) bepaalt hem een andere „Bewondering van Koning Wijze“ voor de Kapel Santa Maria Novella. Deze tabel zal beroemd door het feit blijven dat alle vertegenwoordigde figuren mannen van het hof of de omgeving van Médicis zijn, Botticelli verwezenlijkt er zijn zelfportret teneinde zijn bevoorrechte banden met de machtige familie te getuigen.
Derhalve zal men hem portretten, als „Portret van man met de medaille van Cosme Oud“,“ het portret van Julien van Médicis " in 1476 bestellen. De Familie Vespucci, bepaalt hem verschillende werkzaamheden waarvan het het fresco van „Augustijnse Heilig“ viert dat hij in 1480 in de Kerk Ognissanti schildert, en die zijn reputatie… zullen versterken
De Paus Sixte IV verzoekt het in Rome om de fresco's „te verwezenlijken de Proeven van Mozes“,“ de verleiding van Christus " en „de Straf van de opstandelingen“ voor de Kapel Sixtine in 1481.
Het talent van Sandro Botticelli is volkomen erkende, hij ontvangt bestellingen van alle invloedrijke families van Toscana. Zijn werkplaats met de medewerking van andere schilders verwezenlijkt tabellen en fresco's die de grote familiegebeurtenissen vieren, om hun paleizen te versieren.
Hij schildert „Nastagio degli Onesti“ voor Pucci in 1482, die deel van een cyclus van vier tabellen die“ Décaméron " uitmaakt, van Boccace vertellen., omgezet in Florence van het tijdperk. Hij begint met eveneens een reeks tekeningen die „de goddelijke komedie“ van Moeten verduidelijken“ op verzoek van Lorenzo van Médicis.
Het beroemde fresco „de allegorie van de lente“ wordt eveneens in 1482 in het Paleis van Castello voor de familie Médicis verwezenlijkt. “ Venus en Maart " (1483) schijnen door de familie Vespucci ter gelegenheid van een huwelijk bepaald te worden.
Wanneer aan „de geboorte van Venus“ die voor de eerste keer de niet- bijbelse vrouwelijke naaktheid vertegenwoordigt zij in 1485. zal geschilderd worden en bestemd voor een villa van campagne van waarschijnlijk Médicis. Hij zal religieuze scènes blijven schilderen buiten „de profane“ verven.
In de jaren 1490, ondergaat Florence een politieke crisis en religieus onder de invloed van Savonarole, deze kondigt het eind van de wereld, preekt het berouw, de zelfbeheersing…. aan onder straf van de goddelijke kastijding. De pest dringt Florence binnen, Savonarole beïnvloedt zeer zeer het volk en veroorzaakt een crisis die de florentines families veroordeelt die hij te rijk en ijdel vindt. Van 1497 tot 1498, organiseert hij bûchers waar de sieraden, de boeken, tabellen, beeldhouwwerken… zullen gebrand worden
Excommuniceerd door de paus, zal Savonarole tegengehouden worden, gefolterd, gehangen en gebrand in mei 1498.
Deze crisis zal diepgaand Botticelli, de tabel „déploration van Christus met heilige Jérôme, Steen teisteren en Paul“ dat hij in 1490 schildert getuigt van deze twijfel en wil het medelijden van wekken dat gelooft. Hetzelfde zal voor deze andere weefsels“ de Drievuldigheid met Marie Madeleine " (1493) „Leeg aan het kind met Jean-Baptiste“ (1495) en“ de kruisiging met Marie Madeleine " gelden (1497).
Botticelli heeft de ideeën en overtuigingen van Savonarole gedeeld, dat zich bevindt in zijn tabellen op symbolische wijze, zoals de takjes van olijfbomen weer, zinspeling op de takjes die men bij de processies droeg die door de ketterse monnik worden georganiseerd. Vanaf 1498, evolueert zijn stijl naar meer gecontracteerde en opstandigere samenstellingen jegens de macht van Médicis. Bijvoorbeeld „de geschiedenis van Virginia“ of“ de geschiedenis van Lucrèce " geschilderd tussen 1498 en 1504.
In 1500, doet hij aan de vertegenwoordiging van het leven van Heilige Zénobe (eerste bisschop van Florence) aangezien in vier tabellen mee die hij door zijn werkplaats zal laten beëindigen invalide is geworden.
Vanaf 1504, kan hij niet meer schilderen, hij zal in mei 1510 in zijn huis van via van Porcellanna sterven waar hij heel zijn leven, zal gewerkt hebben door het geluk te hebben om als een van de grootste schilders van zijn tijdperk erkend te worden.
