Biografie van Marc Chagall

Marc Chagall is een 7 juli 1887 ontstaan uit Vitebsk (Rusland). Afkomstig van een Joodse familie en zeer gelovend, was ouder van negen kinderen, zijn moeder huisvrouw en zijn vader die in een deponeren van haring in dienst worden gehad.

Het heelal van zijn jeugd zal hij het in zijn schriftelijke autobiografie in 1921, „Mijn leven“ beschrijven.

Jeugd die door de hassidique traditie, zijn verblijven aan de campagne bij zijn grootvader, zijn aantrekkingskracht voor de dieren van boerderij wordt gekenmerkt. Zeer jong put hij zijn inspiratie in het enthousiaste familieleven en het onderzoek van het dagblad. Vanaf zijn jongste leeftijd, vond men hem een groot artistiek talent, hij zal de werkplaats Pen aan Vitebsk, ingaan om er de tekening en de verf te bestuderen en oefent de viool uit.

Hij zal met een vriend in Sint Petersburg vertrekken om de verf te bestuderen. Zijnd Joods, moet hij een werkvergunning verkrijgen een betrekking dus vinden, per kans ontmoet hij een advocaat die het als bediende in dienst neemt en hem elke vrije tijd laat om de koersen van verf van Nicolas Roerich te volgen, vervolgens van Léon Bakst. Dank zij laatstgenoemde, binnenhuisarchitect van de Russische balletten die door Serge Diaghilev worden gebaseerd, vindt hij meer vrijheid en verzekert zijn visie van coloriste.

Het tijdschrift „Zol toe Runo“ (de Vacht van Goud), maakt hem bekend de vernieuwende schilders van Parijs als P.Cézanne, V.Van Gogh, Matisse, Toulouse Lautrec… hij ontdekt de veelzeggende macht van de kleur,“ naakt rood " 1908. Terugkeer in zijn familie aan Vitebsk.

In 1910 vertrekt hij voor een reis van vier dagen in Parijs dank zij mécène, hij zich vestigt aan Montmartre in het appartement van een Russische vriend, het is daar dat hij zijn eerste werkplaats had. Hij ontdekt de impressionisten (Gauguin, Van Gogh…). In 1911 doet hij zijn eerste tentoonstelling aan de Salon van de zelfstandigen genaamd „ik en mijn dorp“.

Hetzelfde jaar, huurt hij een werkplaats aan de Bijenkorf waar Amedeo Modigliani en Chaïm Soutine wonen, en zal Guillaume Apollinaire, Blaise Cendrars, Fernand Licht ontmoeten die zijn vrienden zullen worden.

Gekenmerkt door het kubisme van Delaunay, verwijdert hij zich van het traditionele figureren en zette zich in inzameling van een persoonlijk, fantastisch en dichterlijk heelal.

Hij zal enkele principes van de kubiste verf, de strenge bouw maar zonder zijn denkbeeldig te vergeten tegenhouden. In 1914 aan het einde van zijn verblijf in Parijs, verzendt hij een geheel van zijn werken naar „de Galerij Der Sturm“ in Berlijn dat zijn eerste tentoonstelling zal verwezenlijken.

In 1915 vlucht hij in Sint Petersburg. Benoemd leidend van de Academie van de Schone kunsten van Vitebsk in 1917, komt overeen hij vervolgens „met het Nieuwe Joodse Theater van Staat van Moskou“ in 1919, waar hij talrijke muurschilderingen, van de versieringen en de kostuums verwezenlijkt. Keert in zijn geboortedorp terug om er Bela Rosenfeld te trouwen van wie hij een meisje zal hebben en verplicht wordt om in Rusland wegens de oorlog te blijven. Hij vindt de wereld van zijn kinderjaren terug, en komt aan een soort realisme terug. In 1917 vindt hij zijn scheppende vrijheid terug door weefsels die door de liefde worden geïnspireerde, die hij aan zijn jonge vrouw draagt.

Bij de Revolutie van 1917, wordt Chagall Commissaris van de Schone kunsten van het gebied van Vitebsk.

Definitieve terugkeer in Frankrijk (behalve tijdens de tweede wereldoorlog waar hij in de Verenigde Staten vlucht).

In 1925 verduidelijkt hij „de fabels van de Bron“ voor Nollard, in 1926, Chagall verwezenlijkt zijn eerste tentoonstelling in New York op het thema van het circus. In 1937 verkrijgt hij de Franse nationaliteit.

In 1944 overlijdt zijn vrouw Bela van een virusbesmetting, die van de maanden duurt, zal het onbekwaam zijn om zijn werk te hervatten.

In 1949 vestigt hij zich aan Saint-Jean Kaap Ferrat op de Côte d'Azur (Frankrijk), waar hij zich steeds zowel met gevoel voor kunst inhoudt als in zijn privé-leven.

In Frankrijk, evolueert zijn stijl naar steeds oniriques samenstellingen, gewoond van bloemen, landschappen, van dieren (vissen, hanen, geiten…) en van verliefden „getrouwde ze van de omloop Eiffel“ (1928). In de jaren 30 ontwikkelde Chagall talrijke bijbelse thema's, vervolg aan twee reizen die het diepgaand markeerden: de eerste in Palestina (1931) en de tweede in Amsterdam, waar hij het werk van Rembrandt ontdekt. Zijn belangrijke werken openbaarden een diepe vrij en beweeglijk kennis van de teksten, die door een narratif stijl wordt gediend.

Gedurende zijn verblijf in de Verenigde Staten, voerde hij versieringen en kostuums van balletten uit. Hij werd dan voor talrijke overheidsopdrachten voor de Stichting Maeght verzocht.

In 1950 vestigt hij zich aan Heilig-Paul van Vence, hij verwezenlijkt zijn eerste ceremonies, ondanks zijn internationale renommée, de werken van de laatste periode van zijn leven werden gekenmerkt door een kant bovennatuurlijke intimiste en. In 1952 huwt hij zich met Valentina Bradskys opnieuw.

In 1962 doet hij een reis naar Jerusalem voor de inwijding van de gebrandschilderd glazen van de synagoge „Haldasah " in Jerusalem.

In 1963 terugblik van zijn werk in Tokio en Kyoto. Feit van talrijke reizen in de Verenigde Staten, in Griekenland .....

Hij overlijdt aan de leeftijd van 98 jaar, op 28 september 1985 aan Heilig-Paul van Vence (Frankrijk).

De bron: Wikipedia